توسعه شهری نباید به بهای تخریب بناها و بافت‌های تاریخی تمام شود
توسعه شهری نباید به بهای تخریب بناها و بافت‌های تاریخی تمام شود
مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان با تأکید بر ضرورت هماهنگی شهرداری‌ها با میراث فرهنگی، هشدار داد که اجرای طرح‌های توسعه شهری نباید به تخریب بناها و محوطه‌های تاریخی منجر شود و تأکید کرد: اختلافات و محدودیت‌های موجود در مسیر توسعه شهرها باید از طریق تعامل و تفاهم میان مدیریت شهری و میراث فرهنگی حل‌وفصل شود.

آژانس خبری ایذه (ایزنا) ؛ محمد جوروند در نشست «نقش شهرداری‌ها در توسعه گردشگری» که به مناسبت هفته گردشگری در اهواز برگزار شد، بر ضرورت همکاری و هماهنگی شهرداری‌ها با میراث فرهنگی برای حفاظت از بناها و بافت‌های تاریخی تأکید کرد و گفت: می‌توان بسیاری از بناهای تاریخی را پس از مرمت و با تغییر کاربری، به فضاهای جدیدی تبدیل کرد و از ظرفیت آن‌ها در مسیر توسعه گردشگری بهره گرفت.

مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان افزود: بناهای تاریخی استان پس از مرمت می‌توانند با تغییر کاربری به فضاهایی همچون کافه، رستوران و هتل تبدیل شوند و ضمن حفظ هویت تاریخی، در خدمت توسعه گردشگری قرار گیرند.

وی با تأکید بر ضرورت صیانت از بافت‌ها و بناهای تاریخی استان اظهار کرد: آثار تاریخی که هزاران سال قدمت دارند، در صورت تخریب قابل جایگزینی نیستند و توسعه شهری نباید به قیمت از بین رفتن چنین میراث ارزشمندی انجام شود.

جوروند ادامه داد: شهرهایی همچون ایذه، شوشتر، شوش، رامهرمز، دزفول، بهبهان و اهواز دارای بافت‌ها و بناهای تاریخی هستند و اجرای برخی طرح‌های توسعه شهری در این شهرها گاهی با چالش‌هایی در زمینه حفظ بافت تاریخی همراه می‌شود.

مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان گفت: شهرداری‌ها ممکن است برای توسعه معابر، بازگشایی یک خیابان یا اجرای طرح‌های عمرانی با محدودیت‌هایی ناشی از وجود بافت تاریخی مواجه شوند، اما این مسائل باید از طریق گفت‌وگو، تعامل و تفاهم میان شهرداری و میراث فرهنگی مدیریت و حل‌وفصل شود.

وی با اشاره به حساسیت میراث فرهنگی نسبت به تخریب آثار تاریخی تصریح کرد: پذیرفتنی نیست بنایی که چند صد سال قدمت دارد یا محوطه‌ای که هزاران سال از عمر آن می‌گذرد، به دلیل اجرای یک طرح از بین برود؛ چراکه پس از تخریب چنین آثاری، امکان جایگزینی نمونه اصلی وجود نخواهد داشت.

جوروند افزود: بسیاری از داشته‌های زندگی قابلیت جایگزینی دارند، اما یک بنای تاریخی یا محوطه باستانی که بخشی از تاریخ و تمدن یک منطقه را در خود جای داده است، در صورت نابودی دیگر قابل بازگرداندن به شکل اصلی نخواهد بود.

وی درباره ثبت جهانی برخی شهرهای تاریخی خوزستان نیز اظهار کرد: ثبت جهانی یک شهر نباید به عنوان محدودیت برای مدیریت شهری تلقی شود، بلکه می‌تواند فرصتی برای معرفی ظرفیت‌های آن شهر در سطح ملی و بین‌المللی باشد.

مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان ادامه داد: یکی از مسئولان شهری که موضوع ثبت جهانی شهر او در حال پیگیری بود، اعلام کرده بود که تمایلی به ثبت جهانی ندارد، زیرا تصور می‌کند این موضوع اختیارات شهرداری را محدود می‌کند؛ در حالی که قرار گرفتن یک شهر در فهرست جهانی می‌تواند به عنوان یک ظرفیت و افتخار برای مدیریت شهری و فرصتی برای جلب توجه جهانی به آن شهر مورد توجه قرار گیرد.

جوروند تأکید کرد: امکان گفت‌وگو، تفاهم و توافق با شهرداری‌ها درباره موضوعات مختلف وجود دارد، اما این تعامل نباید به قیمت تخریب یک محوطه، بنا یا اثر تاریخی تمام شود.

وی همچنین با قدردانی از شهرداری‌هایی که در موضوع استعلام‌های مربوط به آثار تاریخی با میراث فرهنگی همکاری می‌کنند، گفت: از شهرداری‌هایی که در موارد مرتبط با بناهای تاریخی، موضوع را برای بررسی و اعلام نظر به میراث فرهنگی ارجاع می‌دهند، قدردانی می‌کنم. برخی از این بناها را شخصاً از نزدیک دیده‌ام و تخریب آن‌ها واقعاً دردناک است، در حالی که با مرمت و تغییر کاربری می‌توان از ظرفیت این بناها در مسیر توسعه گردشگری استفاده کرد.

مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان در ادامه با اشاره به شرایط و چالش‌های پیش روی شهرداری‌ها بیان کرد: شهرداری‌ها با مسائل و پیچیدگی‌های مختلفی از جمله مطالبات شهروندان، خواسته‌های پیمانکاران، مسائل بودجه‌ای و محدودیت‌های ناشی از نظارت دستگاه‌های مختلف روبه‌رو هستند و این شرایط گاهی امکان خلاقیت و اجرای برخی ایده‌ها را کاهش می‌دهد.

با این حال، تأکید مطرح‌شده در این نشست آن است که اجرای طرح‌های توسعه شهری در محدوده‌های دارای ارزش تاریخی، نیازمند هماهنگی و تعامل با مجموعه میراث فرهنگی است تا توسعه شهری در کنار حفاظت از هویت تاریخی و فرهنگی شهرها دنبال شود.

 

خبر مرتبط:  ایذه؛ مهد اصالت و قلمرو هنر در تار و پود زندگی/پایداری گلیم‌بافی در دیار سنگ‌نگاره‌ها